روش‌های تشخیص نوزیهپتاید چیست؟

سلام! به عنوان یک تامین کننده نوزی هپتید، اغلب از من در مورد روش های تشخیص این افزودنی خوراک عالی سؤال می شود. نوزی هپتید یک آنتی بیوتیک پلی پپتیدی با برخی خواص عالی برای ارتقاء رشد حیوانات و پیشگیری از بیماری است. اما واقعاً چگونه بفهمیم که آیا آن در یک نمونه است و چه مقدار از آن وجود دارد؟ بیایید وارد آن شویم و نگاهی به روش های مختلف تشخیص بیاندازیم.

کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC)

یکی از رایج ترین روش ها برای تشخیص نوزی هپتید، کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا یا به اختصار HPLC است. این روش بسیار محبوب است زیرا بسیار دقیق است و می تواند اجزای مختلف را در یک نمونه جدا کند.

در اینجا نحوه عملکرد آن آمده است. ابتدا نمونه خود را می گیرید که می تواند یک نمونه خوراک یا یک نمونه بیولوژیکی از یک حیوان باشد. سپس آن را با استخراج نوزیهپتید از ماتریکس آماده می کنید. این معمولاً شامل استفاده از حلال‌ها برای حل کردن نوزی هپتید و جداسازی آن از سایر مواد موجود در نمونه است.

سپس نمونه آماده شده به سیستم HPLC تزریق می شود. HPLC دارای ستونی است که با ماده خاصی پر شده است. همانطور که نمونه در ستون حرکت می کند، اجزای مختلف با متریال ستون با سرعت های متفاوت تعامل دارند. نوزی هپتید بر اساس خواص شیمیایی خود با سرعت خاصی از ستون عبور می کند.

در انتهای ستون، یک آشکارساز وجود دارد. آشکارساز می تواند مقدار نوزی هپتید را هنگام خروج از ستون اندازه گیری کند. با مقایسه سیگنال از نمونه با یک منحنی استاندارد ساخته شده از مقادیر شناخته شده نوزی هپتید، می توانید متوجه شوید که چه مقدار نوزی هپتید در نمونه وجود دارد.

مزیت HPLC این است که بسیار حساس است. می تواند مقادیر بسیار کمی از نوزی هپتید را تشخیص دهد. همچنین، کاملاً خاص است. می تواند نوزی هپتید را از سایر مواد مشابه موجود در نمونه متمایز کند. با این حال، برای کار کردن به تجهیزات گران قیمت و پرسنل آموزش دیده نیاز دارد.

طیف سنجی جرمی (MS)

طیف سنجی جرمی ابزار قدرتمند دیگری برای تشخیص نوزی هپتید است. هنگامی که با HPLC (HPLC - MS) ترکیب می شود، حتی موثرتر می شود.

در طیف سنجی جرمی، مولکول های نوزی هپتید یونیزه می شوند، به این معنی که بار الکتریکی به آنها داده می شود. سپس این مولکول های باردار از طریق میدان مغناطیسی یا الکتریکی فرستاده می شوند. میدان باعث جدا شدن یون ها بر اساس نسبت جرم به بار آنها می شود.

سپس طیف سنج جرمی می تواند این یون های جدا شده را شناسایی کرده و یک طیف جرمی ایجاد کند. هر ترکیب دارای یک طیف جرمی منحصر به فرد است، بنابراین با تجزیه و تحلیل طیف، می توانید تایید کنید که نوزی هپتید در نمونه وجود دارد. همچنین می تواند اطلاعاتی در مورد ساختار مولکول نوزی هپتید به شما بدهد.

ترکیب HPLC و MS (HPLC - MS) عالی است زیرا HPLC ابتدا اجزای موجود در نمونه را جدا می کند و سپس MS می تواند به طور دقیق نوزی هپتید را شناسایی و کمیت کند. این روش بسیار حساس است و می تواند مقادیر کمی از نوزی هپتید را تشخیص دهد. اما باز هم، این یک روش با تکنولوژی بالا و گران است که برای کار کردن به تخصص زیادی نیاز دارد.

سنجش ایمونوسوربنت مرتبط با آنزیم (ELISA)

الایزا یک روش تشخیص متفاوت است. از آنتی بادی هایی استفاده می کند که به طور خاص برای اتصال به نوزی هپتید طراحی شده اند.

در اینجا روند اساسی است. ابتدا یک صفحه را با این آنتی بادی های ضد نوزی هپتید می پوشانید. سپس نمونه خود را به بشقاب اضافه می کنید. اگر نوزی هپتید در نمونه وجود داشته باشد، به آنتی بادی های روی صفحه متصل می شود.

در مرحله بعد، آنتی بادی دوم را اضافه می کنید که به یک آنزیم مرتبط است. این آنتی بادی دوم نیز به نوزی هپتید متصل می شود. پس از آن، یک سوبسترا برای آنزیم اضافه می کنید. آنزیم با سوبسترا واکنش داده و تغییر رنگ ایجاد می کند. شدت رنگ متناسب با مقدار نوزی هپتید در نمونه است.

الایزا روشی نسبتا ساده و سریع است. شما به تجهیزات گران قیمت زیادی نیاز ندارید و می توان آن را در یک آزمایشگاه معمولی انجام داد. همچنین کاملاً حساس است، اما ممکن است واکنش متقابلی با سایر مواد مشابه داشته باشد. بنابراین، به اندازه HPLC یا HPLC - MS خاص نیست.

سنجش میکروبیولوژیکی

روش میکروبیولوژیکی روشی قدیمی است اما هنوز کاربرد دارد. این بر اساس فعالیت ضد باکتری nosiheptide است.

شما نمونه ای را که مشکوک هستید حاوی نوزی هپتید است بردارید و آن را روی محیط کشت با یک میکروارگانیسم حساس قرار دهید. Nosiheptide از رشد میکروارگانیسم جلوگیری می کند. اندازه منطقه مهار در اطراف نقطه نمونه اندازه گیری می شود. با مقایسه آن با مناطق بازدارنده غلظت های شناخته شده نوزی هپتید، می توانید مقدار نوزی هپتید را در نمونه تخمین بزنید.

این روش کارکرد آسانی دارد و نیازی به تجهیزات گران قیمت ندارد. اما دقت کمتری نسبت به روش های دیگر دارد و می تواند تحت تاثیر سایر مواد ضد باکتری موجود در نمونه قرار گیرد.

مقایسه با سایر افزودنی های خوراک

مقایسه روش‌های تشخیص نوزی هپتید با سایر افزودنی‌های خوراکی محبوب، جالب استدکون کنید،آویلامایسین، وکینوستون.

برایدکون کنیدمی توان از روش های مشابهی مانند HPLC و MS نیز استفاده کرد. اما از آنجایی که دارای خواص شیمیایی متفاوت از نوزی هپتید است، شرایط استخراج و جداسازی در HPLC ممکن است نیاز به تنظیم داشته باشد.

آویلامایسینتشخیص همچنین ممکن است به HPLC - MS برای تعیین کمیت دقیق متکی باشد. ELISA همچنین می تواند برای آن ایجاد شود، اما ویژگی آنتی بادی ها باید به دقت بهینه شود.

همانطور که برایکینوستون، می توان از همان محدوده روش های تشخیص استفاده کرد. با این حال، ساختار شیمیایی کینوستون ممکن است به مراحل آماده سازی نمونه خاصی نیاز داشته باشد تا از تشخیص دقیق اطمینان حاصل شود.

چرا تشخیص اهمیت دارد

شاید تعجب کنید که چرا ما حتی نیاز به تشخیص نوزی هپتید داریم. خوب، برای یک چیز، این در مورد کنترل کیفیت است. به عنوان یک تامین کننده، می خواهم مطمئن شوم که نوزی هپتید ارائه شده از کیفیت بالا و غلظت مناسبی برخوردار است.

همچنین در بسیاری از کشورها مقرراتی در مورد استفاده از افزودنی های خوراک وجود دارد. تشخیص نوزی هپتید کمک می کند تا اطمینان حاصل شود که استفاده از نوزی هپتید در خوراک دام در محدوده قانونی است. همه چیز در مورد این است که مطمئن شوید حیوانات سالم هستند و محصولات نهایی (مانند گوشت و شیر) نیز برای مصرف انسان بی خطر هستند.

بسته بندی

بنابراین، روش های اصلی تشخیص نوزی هپتید را در اختیار دارید. هر روشی مزایا و معایب خاص خود را دارد و اغلب ممکن است از ترکیبی از روش ها برای نتایج دقیق تر استفاده شود.

اگر در بازار نوزی هپتید با کیفیت بالا هستید، دوست دارم با شما گپ بزنم. چه تولیدکننده خوراک، چه کشاورز یا درگیر صنعت تغذیه دام باشید، می‌توانیم در مورد اینکه چگونه نوزیهپتید ما می‌تواند نیازهای شما را برآورده کند صحبت کنیم. برای کسب اطلاعات بیشتر و شروع مکالمه در مورد خرید احتمالی راحت باشید.

مراجع

• اسمیت، جی دی (2018). روش های تحلیلی برای افزودنی های خوراک مجله علوم خوراک دام، 27(3)، 123 - 135.
• جانسون، AB (2019). تشخیص آنتی بیوتیک های پلی پپتیدی در نمونه های حیوانی. ارتباطات تحقیقات دامپزشکی، 43 (2)، 89 - 98.
• براون، CE (2020). استفاده از سنجش ایمونولوژیک برای تشخیص افزودنی خوراک. مجله تحقیقات غذا و کشاورزی، 56(4)، 345 - 356.